Oi na hori vohon horyt [2]

Oi na hori vohon horyt,
A v dolyni kozak lezyt.

Porubanyi, postrelyanyi,
Kytaikoyu pokryvanyi.

Nakryv ochi osokoyu,
A nizenky kytaikoyu.

A nizenky kytaikoyu,
A ruchenky nahaikoyu.

Shcho v holovah voron kryache,
A v nizenkah konyk plache.

"Oi konyu mii voronenkyi,
Tovaryshu mii virnenkyi!

Ne plach, konyu, nado mnoyu,
Ne byi zemli pid soboyu.

Bizy, konyu, dorohoyu
Stepovoyu shyrokoyu.

Ta prybizysh pid batkiv dvir,
Ta vdaryshsya pid chastokil.

Yak prybizysh pid vorota,
Stukny-hryukny kolo plota.

Vyide sestra – rozhnuzdaye,
Vyide maty – rozpytaye:

"Oi konyu mii voronenkyi,
A de z mii syn molodenkyi?"

"Ne plach, maty, ne zurysya,
Ta vze tvii syn ozenyvsya:

Ta vzyav sobi panyanochku –
V chystim poli zemlyanochku..."